Grudzień 2017
    P W Ś C P S N
    « Gru    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    25262728293031
    Oswajanie nowego kota
    Przygarnięcie kotka ze schroniska jest doskonałym rozwiązaniem. Należy jednak pamiętać, że często są to zwierzęta nie do końca oswojone, które boją się człowieka i nie umieją jeszcze funkcjonować w normalnych, mieszkalnych warunkach. Przede wszystkim, zwierzę powinno zostać na początku zaszczepione, odpchlone i odrobaczone. Kontrola weterynaryjna jest podstawowym elementem, który należy wykonać po wzięciu zwierzęcia ze schroniska. Często lekarz proponuje kastracje, bądź sterylizację, jeżeli nie chce się mieć potomstwa, zdecydowanie warto się na te zabiegi zgodzić. Po przywiezieniu kota do domu, warto ma dać na początek szansę zapoznania się tylko z jednym pomieszczeniem. Danie mu od razu do dyspozycji całego mieszkania może go przytłoczyć i tylko wzmóc potrzebę ucieczki. W tym pomieszczeniu powinna również stać kuweta. Dopiero, gdy nauczy się z niej korzystać i oswoi tym pokojem, można jego okno na świat odrobinę otworzyć. Trzeba jednak pamiętać o cierpliwości. Koty są indywidualistami i tylko od nich zależy, jak szybko przyzwyczają się do nowego właściciela i pomieszczenia. Często zwierzęta drapią i gryzą, bronią się, dlatego trzeba zachować względem zwierzaka dużą rozwagę. Kontakt na siłę nie odniesie skutku. Nawiązywanie nici porozumienia warto zacząć od drapania pupila po głowie. Gdy zacznie to akceptować, można spróbować delikatnie drapać go również pod brodą oraz po grzbiecie. Nie można od razu brać kota na ręce, ani przytulać go. Często nawet oswojone, lubiące kontakt z człowiekiem koty, nie lubią tego typu czułości. Gdy ma się pewność, że kot jest spokojny i pewny pomieszczenia, można zacząć go zostawiać samego na większym terytorium. Nie można jednak przenosić kuwety z miejsca na miejsce, gdyż zwierzak może zacząć brudzić, gdzie popadnie, gdyż będzie czuł się oszukany, nie mogąc znaleźć swojej kuwety. Jeżeli jednak znajdzie się nieczystości kota poza kuwetą, należy je dokładnie wyczyścić i zdezynfekować specjalistycznymi produktami, by kot nie czuł swojego zapachu i nie załatwiał się tam częściej. powierzchnie magazynowe gdańsk www.industrialgo.pl/region/trojmiasto

Gigant wśród kotów

Ich cechą charakterystyczną jest wielkość i piękny puszysty ogon. Pochodzący z Ameryki Północnej Maine Coon jest pięknym kotek, którego waga osiąga nawet 11 kilogramów w przypadku samca i około 8 kilogramów w przypadku samicy. Mają piękne, miękkie futro oraz delikatne podszycie różnej długości na całym ciele. Podczas zimy, jest ono jeszcze bardziej okazałe, wręcz królewskie. Występują w różnym kolorze umaszczenia, jednobarwnym, bądź tak zwanym dzikim agouti. Cechą charakterystyczną można nawet napisać, że reprezentacyjną, jest ogon. Jest on tak długi jak reszta ciała, puszysty i sprawia wrażenie, że kot jest jeszcze większy. Maine Coon ma silną budowę ciała, długie kończyny i jest bardzo wytrzymały. Ma również wysoko stojące uszy i typowe dla tej rasy kotów nieco sowie spojrzenie oczu. Wygląda przez to sennie oraz poniekąd dziecinnie. Koty tej rasy są coraz częściej wybierane nie tylko ze względu na swoje niespotykane piękno, ale również na charakter.

Na przestrzeni lat dokonywano na nich selekcji, dzięki czemu rasa ta stała się dużo bardziej przyjazna dla człowieka, zwłaszcza w porównaniu do innych kotów. Maine Coon bardzo lubią człowieka, szybko się przywiązują i są przyjacielskie. W przeciwieństwie do innych kotów, dużo łatwiej akceptują obecność innego zwierzaka. Lubią zarówno dorosłych, jak i dzieci. Nie sprawiają w domu kłopotów, nie są wredne i złośliwe oraz nie przejawiają agresywności. Są prospołeczne, przywiązują się do swojego właściciela, odpowiada im zarówno życie w mniejszych mieszkaniach, jak i w domu z ogrodem. Coraz więcej osób decyduje się właśnie na kupno tej rasy. Koty Maine Coon pochodzące z dobrych hodowli są drogie, jednak miłośnik kotów, pragnący mieć wiernego, przyjacielskiego zwierzaka, na pewno znajdzie w nim towarzyską duszę. W przeciwieństwie do persów, nie muszą być rozpieszczane i nie są obrażalskie. Za to są piękne, wymagają długiej pielęgnacji, by ich futro było gładkie i lśniące, dostarczają tym samym właścicielowi satysfakcji z posiadania zwierzęcia kochanego i zarazem arystokratycznego.

Możliwość komentowania jest wyłączona.